Leczenie ran Newsy Obok slidera

Badanie: wpływ cząstek stałych na gojenie ran

Ten tekst przeczytasz w 2 min.

W czasopiśmie naukowym „Journal of Wound Management and Research” opublikowano badania, których wyniki dowodzą, że ekspozycja na cząstki stałe może mieć negatywny wpływ na gojenie ran. Autorami projektu są naukowcy z Korean Wound Management Society.

Cząstki stałe to mieszanina substancji stałych oraz ciepłych, która może być zawieszona w pyle obecnym w powietrzu. Wielkość cząstek oraz ich stężenie jest zróżnicowana w zależności od czynników środowiskowych. Do cząstek stałych zalicza się m.in. cząstki niespalonego węgla (sadza), związki azotu i siarki, a także węglowodory ciężkie. Cząstki stałe mogą być emitowane bezpośrednio (np. jako spaliny samochodowe lub dym z pieca) lub powstawać w wyniku połączenia w atmosferze zanieczyszczeń z różnych źródeł.

Cząstki stałe mają potwierdzony badaniami negatywny wpływ na zdrowie człowieka. Istnieją cztery główne mechanizmy, poprzez które cząstki stałe negatywnie oddziałują na ludzki organizm: stres oksydacyjny, genotoksyczność, śmierć komórek oraz stan zapalny. Poprzez te mechanizmy cząstki stałe wpływają m.in. na układy krwionośny i oddechowy. Nowe badania przeprowadzone przez naukowców z kilku ośrodków naukowych w Korei Południowej wskazują, że cząstki stałe mogą się również przyczyniać do opóźnienia procesów gojenia ran.

Metodologia badań

Badania zostały przeprowadzone w warunkach in vivo, z wykorzystaniem szczurów ze szczepu Sprague-Dawley. U 12 zwierząt wykonano po trzy 8-milimetrowe nacięcia na grzbietach. Wykonane rany podzielono następnie na trzy grupy badawcze w zależności od zastosowanego postępowania. Grupa A obejmowała rany poddane ekspozycji na cząstki stałe o stężeniu 50 µg/mL, grupa B – cząstki stałe o stężeniu 100 µg/mL. W grupie kontrolnej zastosowano roztwór soli fizjologicznej. Rany były następnie zaopatrywane przezroczystą folią opatrunkową.

W celu wykonania analizy histologicznej uśpiono po trzy szczury w pierwszym, trzecim, siódmym oraz dwudziestym ósmym dniu badań. Łącznie pobrano 36 próbek. Próbki porównano pod kątem nasilenia reakcji zapalnej oraz neowaskularyzacji.

Wyniki badań

W 28. dniu badania zaobserwowano zwiększony stan zapalny w ranach z grup A i B w porównaniu z grupą kontrolną. Angiogeneza w ranach z grup A i B zwiększyła się w 1. dniu badania w porównaniu z grupą kontrolną, nie zaobserwowano jednak istotnej różnicy. W 3. dniu badania nastąpił istotny statystycznie spadek angiogenezy w grupie B. W 28. dniu badań zaobserwowano, że angiogeneza znacząco wzrosła w grupie B w porównaniu z grupą kontrolną.

Wnioski

Jak wskazują autorzy badania, wyniki testów dowodzą, że ekspozycja na wysokie stężenia cząstek stałych zwiększa stan zapalny w łożysku rany i opóźnia angiogenezę, co ma znaczący wpływ na wydłużenie procesu gojenia rany.

Autorzy zastrzegają jednak, że jest to dopiero pierwsze badanie nad wpływem cząstek stałych na gojenie ran. Badania wykonane jedynie na modelach zwierzęcych nie mogą być w pełni miarodajne. W celu potwierdzenia wpływu cząstek stałych na gojenie ran u ludzi konieczne są dalsze testy in vitro na dwu- i trójwymiarowych modelach ludzkiej skóry.

Źródło: jwmr.org

H.M. Lee, Ch.S. Kim i in., Effects of Particulate Matter on Wound Healing: An In Vivo Study, Journal of Wound Management and Research 2022; 18(1): 11-16.

 

Przeczytaj także: Minerały zawarte w glebie mają wpływ na krzepnięcie krwi

Przeczytaj bezpłatnie pokrewny artykuł w czasopiśmie „Forum Zakażeń”:

Wpływ TNF-α na poziom adhezji i inwazji szczepów Escherichia coli w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.